Q. HORATIUS FLACCUS • OPERA ET COMMENTARII
CARM. I • CARM. II • CARM. III • CARM. IV • CARM. SAEC. • EP. • SERM. I • SERM. II • EPIST. I • EPIST. II • A. P.

varia lectio et testimonia


opus et commentarii • varialectio et testimonia • prosodia et metra

re

CARM. IV VI, 10      pinus aut inpulsa cupressus euro,
 
impressa – impulsa – inpressa – inpulsa
 
CARM. IV XV, 5      fruges et agris rettulit uberes
 
re tulit – rettulit – retulit
 
EP. XIV, 14      accendit obsessam ilion,
 
obesam – obsessam – opressam – oppressam – opsessam
 
SERM. II III, 181      vestrum praetor, is intestabilis et sacer esto.’
 
pretoribus – pretoris. his – praetor, is – pretoris
 
SERM. II III, 188      ‘rex sum.’ nil ultra quaero plebeius. ‘et aequam
 
quære – quaeres – quaero – quero
 
SERM. II IV, 48      nequaquam satis in re una consumere curam,
nequaquam satis in re una consumere curam,
 
satis est in re una – satis in re una – satis in re una est
est satis in re una consumere curam – satis in re una consumere curam – satis in re una consumere curam est – satist est in rem unam insumere curam
 
SERM. II V, 8      et genus et virtus, nisi cum re, vilior alga est.’
 
cum re – cure
 
SERM. II V, 103      sparge subinde et, si paulum potes inlacrimare, est
 
illacrimare et – inlacrima. e re est – inlacrimare, est
 
SERM. II VI, 36      ‘de re communi scribae magna atque nova te
 
nova re – nova tae – nova te – novante – novare – novatae – novate
 
SERM. II VIII, 2      nam mihi quaerenti convivam dictus here illic
 
dicti here – dictus here
 
EPIST. I VI, 49      si fortunatum species et gratia praestat,
 
prestit – praestat – prestat – prestet
 
EPIST. I XVIII, 14      reddere vel partis mimum tractare secundas;
 
precis – partes – partis – patris
 
EPIST. I XVIII, 79      quem sua culpa premet, deceptus omitte tueri,
 
premit & deceptus – premet, deceptus
 
EPIST. II I, 12      comperit invidiam supremo fine domari.
 
summo – subpremo – sumpremo – suppremo – supremo
 
EPIST. II I, 81      cuncti paene patres, ea cum reprendere coner,
 
reprehendere – reprendere
 
EPIST. II II, 96      quid ferat et qua re sibi nectat uterque coronam:
 
qua re – qualem – quare
 
EPIST. II II, 158      si proprium est, quod quis libra mercatus et aere est,
 
aere – ere – re
 
EPIST. II II, 203      viribus, ingenio, specie, virtute, loco, re
 
colore – loco, re
 
EPIST. II II, 206      cum vitio fugere? caret tibi pectus inani
 
fugae rite – fuge re – fuge rite – fugere
 
A. P. I, 111      post effert animi motus interprete lingua.
 
interp&re – interprete
 
A. P. I, 119      aut famam sequere aut sibi convenientia finge
 
sequere – si quere
 
A. P. I, 184      ex oculis, quae mox narret facundia praesens:
 
narret facundia praesens – presens facundia narr&
 
A. P. I, 445      vir bonus et prudens versus reprehendet inertis,
 
reprehendæt – reprehendet – reprendit
 
   

Ad graece scripta legenda typus graecus extrahe


GAI M. SEVER • MMDCCLX • MMDCCLXVII